Een schattig houten huisje op een natuurkampeerterrein. Dat is de setting voor de eerste jaarwisseling met mijn nieuwe lief. Ver weg van de knallen en dreunen. Het is een bewuste keuze voor een alternatieve Oud & Nieuw viering.
Al gauw blijkt dat we niet de enigen zijn met dit idee. Ook in het andere huisje, beide pipowagens en de wijnton blijken gasten te verblijven. Bij het sanitair gebouw en in de gemeenschappelijke grote huiskamer inclusief keuken ontstaan de eerste gesprekken. Ook deze mensen kiezen ervoor om af te wijken van de traditionele manier. En vooral om niet tussen het vuurwerk te zijn maar ver daarbuiten. Op veilige afstand en in alle rust het oude jaar uit en het nieuwe jaar in. Tot nu toe bevalt het iedereen prima!
De onderlinge sfeer is gemoedelijk en gezellig. Tegelijkertijd is er respect voor ieders ruimte. Na het avondeten kiezen mijn lief en ik voor gezelschapsspelletjes met zijn tweeën in ons knusse kabouter huisje met bloemetjesgordijnen onder het genot van een sapje en een nootje. Na enkele potjes beginnen we wat gaar te worden. De stoel wordt verruild voor het bed. Verplicht wakker blijven tot alle tv klokken gaan aftellen naar het nieuwe jaar om elkaar vervolgens massaal gelukkig nieuwjaar te wensen. Waarom eigenlijk? We merken vanzelf wel wanneer het 24.00 uur is.
Zoals verwacht gaan onze ogen open wanneer er buiten vuurwerk klinkt. Bij het hoofdeinde zitten ook raampjes met dezelfde bloemetjesgordijnen. We schuiven deze opzij en liggend op onze buik kijken we naar de kleurfonteinen die de donkere nacht oplichten. Er komt een jeugdherinnering naar boven. Oudejaarsavond in het ouderlijke huis. De kleine Petra die moest voorslapen en vervolgens vlak voor middernacht wakker werd gemaakt om naar het vuurwerk te mogen kijken, binnen veilig achter glas. Ik zie mijn blije meisje met verwondering en een twinkeling in haar ogen. Tegelijk voel ik een serene rust over mijn lichaam gaan. Ik ben volledig ontspannen. Geen opschrikkende bewegingen van keiharde knallen en halve bommen. Je hoort het vuurwerk wel maar het komt niet binnen. De tussenliggende weilanden zorgen voor demping. Wat een verademing is dit! Als na anderhalf uur de voorraad op lijkt te zijn maken we ons klaar om de nacht verder door te slapen.
De daaropvolgende ochtend zitten mijn vriendin en ik relaxed aan het ontbijt in de gemeenschappelijke huiskamer. Als eerste stapt de eigenaar van de kampeerboerderij binnen. Een erg sympathieke man die ons gelijk de beste wensen voor 2026 overbrengt. Ook voor hem is het een nieuwe ervaring. Niet eerder was hij met de jaarwisseling volgeboekt op zijn kampeerterrein. Dan komen achterelkaar de twee stellen binnen die we al eerder tegenkwamen. Automatisch komt de vraag op tafel hoe deze alternatieve Oud & Nieuw is beleefd. Relaxed, heerlijk rustig, voor niemand hoeven opblijven zijn gelijkgestemden reacties. Een van de stellen heeft honden. Ze zijn nog nooit zo rustig geweest met vuurwerkgeluiden en hebben rondgehuppeld zonder schrik en spanning.
Zo bijzonder dit! De verbondenheid met mensen die je niet kent maar hier met dezelfde intentie naartoe zijn gekomen. Het anders willen doen dan standaard. De eindconclusie is unaniem. Dit is zeer zeker voor herhaling vatbaar! Een nieuwe traditie is geboren.