Nadat ik de eerste boodschappen heb ingeruimd zet ik voor mezelf een kopje citroen gember thee. Op een bord leg ik twee krenten broodjes met spijs. Buiten is het winderig en fris. Een mooi moment om nuttig en comfortabel te combineren in de vernieuwde veranda. Voorheen was het een overkapte buitenruimte. Nu zijn er glazen schuifpuien aangebracht. Het vrije uitzicht over het weiland is daarmee gebleven. Ik doe mijn schoenen uit en neem met uitgestrekte benen plaats op de loungebank. Even ontspannen.
De hele dag is het al druilerig weer. Vanaf het moment dat ik van huis ben vertrokken, met trein en bus naar Zeeland ben afgereisd en ben aangekomen bij de trekkershut. Er is stevige bewolking waaruit zo nu en dan wat miezelregen neerdaalt. Hier zit ik droog en warm. Buiten begint het harder te waaien. Miezelregen gaat over in flinke regendruppels. Naast de veranda op het omliggende weiland zijn de schapen wat luidruchtig en lopen onrustig heen en weer. Druppels blijven vallen tot de wolken leeg zijn. Langzaam wordt de lucht lichter. Volgens de buienradar blijft er tot negen uur vanavond kans op regen. Er ontstaat twijfel bij mij. Zal ik de fiets nog pakken om mijn aankomst dag af te sluiten bij de zee? Of ga ik het risico niet nemen om in een forse winderige regenbui te belanden? En blijf ik in plaats daarvan warm binnen hangen met het plaatselijke uitzicht. Maar ja, ze zitten er ook nog wel eens naast met de weersvoorspelling. Oké, kom op! Ik waag het erop. De aantrekkingskracht is te groot. Ik doe mijn schoenen aan, trek de glazen schuifdeuren dicht en loop terug naar de hut. Daarna stap ik op de fiets, rij het laantje uit, naar de parallelweg richting Vrouwenpolder.
Ik stal de fiets bij de strandopgang van Breezand. Inmiddels is de lucht overwegend blauw. Het geluid van de golven klinkt in mijn oren. Op het strand zijn enkele wandelaars. Op het water is het druk verkeer met kitesurfers. Met de kracht van de wind vliegen ze met board en al over de golven en soms volgt er een spectaculaire sprong door de lucht. Een leuk en spannend tafereel om te aanschouwen. Na dit spektakel besluit ik mijn wandeling af te wisselen met duinpaden en een stukje van Vrouwenpolder wat ik nog niet ken. In dit gebied zijn meerdere vakantiehuisjes te vinden die omringd zijn door prachtig groen. Mijn wandeling voor vandaag wil ik afsluiten met de zee naast mij.
In mijn gezichtsveld verschijnt een brede houten trap. Daarnaast staat een bord met daarop vermeld strandopgang ‘Wijde Blik’. Dat klinkt interessant. Ik loop de eerste paar treden. Links en rechts van de trap is veel begroeiing en er staan enkele imposante bomen. Ik zet de volgende stappen. En dan ineens hoor ik geritsel tussen de takken en bladeren. Onmiddellijk blijf ik stilstaan en kijk de kant op naar waar het geluid vandaan komt. Mijn ogen worden groter. Mijn mond valt open van verbazing. Twee hertenogen kijken mij aan. Stokstijf stil als een standbeeld, net als ik. Het enige wat tussen ons in staat is een omheining. Een gevoel van dankbaarheid en ontzag overspoelt mij. Ik doe mijn ogen even dicht om het fijne gevoel bij mij te kunnen houden.
Dan voel ik een windvlaag door mijn haren. Ik vang nog een glimp op van het hert en bijbehorende kudde. Een prachtig en indrukwekkend beeld om te zien. Ik loop de trap verder op. Bij de afdaling beland ik in een groene, bloeiende, weidse wereld. Vogels en insecten vliegen over en weer. In de verte zie ik de horizonlijn. Om bij de zee te komen moet ik een volgende trap beklimmen. Een fraai uitzicht wacht op mij. Vervolgens daal ik af naar het strand. Met een gevoel van volledige vrijheid en serene rust sta ik in het zand.
Een warme golf surft door mijn lichaam. Met de wind in mijn haren en een grote glimlach op mijn gezicht loop ik over het strand terug naar de opgang bij Breezand. Wat een bijzondere indrukken vandaag. Eenmaal op de fiets voel ik druppels op mijn handen. Heerlijk! Ook dat is natuur. Terug op het erf zet ik de fiets onder het afdakje. Binnen in de hut zet ik het elektrische kacheltje aan. Mijn jas hang ik op de kapstok, mijn schoenen zet ik eronder. Ik zet een vers kopje citroen gember thee en pak er een stukje chocola bij. Met mijn benen languit ga ik op het bed zitten. Mijn handen warm ik op rond het theeglas. Terwijl ik geniet van smeltende chocola op mijn tong kletteren er grote regendruppels op het dak. Het was de gok meer dan waard, precies op het juiste moment.